Nazwa kategorii

Zdjęcia Kislitsa oxalis

Kwiat oxalis: rośnie w domu, zdjęcie

oksalis Kwiat (Szczawik) - roślina jednoroczna zielnych i wielorodzinnych Kislichnaya, z ponad 800 gatunków i rośnie w Południowej Afryce, Ameryce Południowej i Środkowej, Europie Środkowej.

Irlandzki symbol narodowy, kwiat świętego Patryka - najbardziej czczonego w kraju sprawiedliwego, charakteryzuje się wysokimi walorami dekoracyjnymi i jest dość popularny w uprawie domowej.

Kwas (w języku łacińskim, oksys) jest nazywany kwaśnym smakiem liści, w Europie nazywany jest koniczyną szczęścia, na terytorium Rosji - zając kapusta.

Specyficzną cechą oxalis jest zdolność do powolnego składania liści i zamykania kwiatów wraz z nadejściem nocy, pochmurną pogodą lub przez dotknięcie. W Europie oksalis pokoju jest popularny jako prezent pod choinkę: uważa się, że kwiat fioletowy, zielony i bordowy liści z pewnością przyniesie szczęście i dobrobyt, jeśli mieszka w domu na dzień przed Nowym Rokiem.

Posiadając różne gatunki, w pomieszczeniu rosnącym, muślin jest reprezentowany przez dwa najpopularniejsze: trójkątne i czterolistne.

Kislitsa jest trójkątna (inaczej - fioletowa), której miejscem narodzin jest Brazylia, jest rośliną bulwiastą z purpurowymi listkami o trzech płatach, umieszczoną na długich ogonkach. To dla liści, które są zewnętrznie związane z drżącymi skrzydłami motyla, fiolet fioletu kwiatowego jest również nazywany "Madame Butterfly". Kwiaty zwierzęcia są małe, liliowe, jasnoróżowe lub białe. Propagowane przez kłącza.

tetraphylla Oxalis (Depp), zwany brytyjskiego „lucky koniczyny” czy „Iron Cross”, charakteryzuje chetyrehdolnymi obratnoserdtsevidnymi liści jasnozielonym kolorze z brązowo-czerwony środku.

Kwiaty są szkarłatno-czerwone, o podstawie żółtego koloru, zebrane w kwiatostany. Kwitnienie, począwszy od sierpnia, sosna czterolistna cieszy się dość długim okresem, aż do października.

W warunkach otwartej gleby można wyhodować kwiat oxalis szczawiu, charakteryzujący się ciemnoróżowymi kwiatami, ułożonymi na cienkich długich szypułkach i skórzastych zielonych liściach. Kwitnienie występuje w maju.

Trzy listki z kwaśnego ogórka - wieloletnia roślina kłącza około 10 cm wysokości, bardzo podobna do koniczyny. Kwiaty są białe, ułożone pojedynczo. Pełzające pędy, podczas wzrostu aktywnie wypełniają wolną przestrzeń, dzięki czemu roślina jest szeroko stosowana jako okrywowa.

Żelazny gruczoł to kultura odporna na zimę, tworząca niskie krzewy, o średnicy około 15 cm, która kwitnie w środku lata (czerwiec-lipiec). Kwiaty są srebrzyste, wystarczająco duże, z żyłkami różowego koloru. Szaro-zielone liście składają się z wielu części owalnego kształtu.

Bardzo piękne w kulturze, oxalis są wielobarwne z białymi kwiatami zdobionymi wzdłuż krawędzi z czerwoną obwódką.

Kislitsa shaggy - bezkwiatowy kwiat około 30 cm wysokości, tworzący bulwę. Liście składają się z 5-9 listków, z których spodem czerwone plamki są wyraźnie widoczne. Purpurowo-czerwone kwiaty na kilku kawałkach zbiera się w baldaszkowatych kwiatostanach. Kwitnienie jest obfite, występuje w sierpniu-październiku.

Atrakcyjny ciemny róż, w środku żółte kwiaty na tle innych gatunków oxalis wyróżnia się słabo kwaśnym. Roślina jest płytka, z potrójnym, umieszczonym na cienkich liściach liści. Kwiat jest optymalny do uprawy na zewnątrz, preferuje słoneczne tereny.

Kislitsa jest czerwona - wieloletnia kultura, do 40 cm wysokości, z potrójnymi ulotkami, bliżej podstawy z wełnistymi i atrakcyjnymi czerwonymi kwiatami.

Popiół wulkaniczny - krótki (nie więcej niż 15 cm wysokości) roślina z małymi żółtymi kwiatami. Rośnie dobrze, zajmując wolne terytoria. Tworzy solidny dywan z trawy, idealny na alpejskie wzgórza i rabaty kwiatowe. Możesz rozwijać się w uprawie kwiatów i na otwartym terenie.

Roślinę chwastową uważa się za roślinę chwastów z powodu aktywnego niekontrolowanego kiełkowania. Charakteryzuje się małymi żółtymi kwiatami i wiśniowo-brązowymi liśćmi.

Spośród dostępnych rodzajów oxalis, imponujący rozmiar olbrzyma jest przydzielany przez imponującą wielkość. Kultura, zdolna osiągnąć 2-metrowy wzrost, ma proste pędy, opadające gałęzie, trzy klapowane liście i atrakcyjne żółte kwiaty.

Kislitsa dziewięciolistna - niska roślina, tworząca solidne srebrno-zielone dywany, ozdobiona białymi i różowymi kwiatami. Okres kwitnienia to maj-czerwiec.

Kislitsa Oortgis jest trawiastym niskim kwiatem z dojrzewającymi łodygami i wierzchołkowymi trójskładnikowymi brązowawo-czerwonymi liśćmi, charakteryzującymi się kształtem sercowatym. Żółte kwiaty są małe, o średnicy do 1,5 cm, zebrane w kwiatostany. Żółty. Taki kwas jest powszechny w uprawie indoor.

Oxalis: opieka domowa

Domu uprawiane oksalis absolutnie nekaprizen ograniczony i konieczne dla normalnych działań rozwojowych: podlewanie, nawożenie, opryskiwanie, komfortową temperaturę, najlepszym wskaźnikiem, który w lecie wynosi 20-25 ° C. Zimą roślina ma czas odpoczynku (1-1,5 miesiąca), w którym zalecane są warunki chłodnicze, nie wyższe niż 12-18 ºC. W tym momencie oxalis (zdjęcie demonstruje cały urok tej rośliny) zatrzymuje się, może odrzucić liście, co sugeruje początek okresu odpoczynku.

Oświetlenie powinno być intensywnie rozproszone, bez bezpośredniego światła słonecznego, które może spowodować oparzenia. Dopuszczalne oxalis w warunkach uprawy domowej odnosi się do półcieniu, ale z długimi pobytami może utracić ozdobę liści.

Środki do podlewania i nawożenia

Wysokiej jakości pielęgnacja oxalis wymaga terminowego nawożenia złożonymi nawozami mineralnymi. Aby je przynieść wymagane jest co 2-3 tygodnie, podczas aktywnego wzrostu i kwitnienia; podczas gdy stężenie kompozycji powinno być 2 razy mniejsze niż wskazane na opakowaniu.

Roślina potrzebuje obfitego regularnego podlewania latem (bez stagnacji wody) i jej redukcji wraz z nadejściem chłodów. Jak tylko zaczną pojawiać się nowe pędy, kwiat powinien zostać przeszczepiony na nowe podłoże, przywrócone do zwykłego miejsca wzrostu, odnowienia nawożenia i podlewania.

Transplantacja młodych kwiatów odbywa się co roku w mieszance składającej się z liści i darni, piasku i próchnicy w równych proporcjach. Aby uniknąć stagnacji wilgoci, spód garnka musi być pokryty warstwą drenażową z ekspandowanej gliny. Rośliny dorosłe powinny być poddawane tej procedurze co 2-3 lata.

Kislitsa to roślina odporna na choroby. Jeśli niewłaściwa pielęgnacja może zostać uszkodzona przez pająki, strupy, mszyce. Walcz z nimi, stosując środki owadobójcze. Skuteczny wobec roztocza „Aktellik9raquo, mszyce można przezwyciężyć za pomocą roztworu mydła (w 1 szklance wody - 1 łyżeczka płynnego mydła.) Perniciosus Quadraspidiotus usunięto mechanicznie (zbiór instrukcji), po którym roślina jest wymagane posypać” Aktaroy9raquo;. Po tygodniu pożądane jest powtórzenie leczenia. Pamiętaj, aby nie dopuścić do przedostania się narkotyków do gleby, w której znajduje się roślina.

Przy zbyt gorliwym podlewaniu kwas może wywołać fuzariozę lub popaść na szaro. W tym przypadku lek "Fundazol9raquo;.

Oxalis: rozmnażanie w domu

Oxalis jest kulturą kwiatową, którą można rozmnażać na kilka sposobów. Nasiona dojrzewają w łatwo wybuchają po dotknięciu rośliny powłoki, szczaw rozmnażają się w warunkach naturalnych, a na krytym uprawie tej metody jest to niepopularne z powodu jej trwania. Wczesną wiosną nasiona roślin powinny być rozproszone po powierzchni gleby, składającej się z 4 części liścia próchnicy i torfu oraz jednej części piasku. Materiał siewny nie może być zapieczętowany. Pojemnik do sadzenia powinien być przykryty szkłem, aby zapewnić kiełkowanie 100% wilgotności. Oświetlenie powinno być rozproszone, temperatura wynosi 16-18 ° C, gleba jest stale mokra. Do nawadniania zaleca się stosowanie pistoletu natryskowego. Ważnym czynnikiem sukcesu tego wydarzenia jest codzienne wietrzenie upraw. Kiełkowanie nasion nastąpi w ciągu miesiąca.

Najłatwiejszą metodą rozmnażania jest oddzielenie guzków lub żarówek oksalis podczas przeszczepu wiosną. Wyokrętowanie powinno odbywać się w kilku częściach w jednym pojemniku, który następnie określa się w zacienionym chłodnym miejscu. Gleba powinna być nawilżana od czasu do czasu. Jak tylko pojawią się pierwsze pędy, zaleca się przestawienie doniczki z przyszłą rośliną bliżej światła. Za półtora miesiąca na tym miejscu będzie piękny, luksusowo kwitnący krzew.

Również oxalis kwiatu mogą być rozmnażane przez guzki. W tym celu, po odczekaniu pojawienia się pierwszego nowego liścia po okresie odpoczynku, konieczne jest wyciągnięcie bulwy z gleby, oczyszczenie jej i spłukanie w słabym roztworze nadmanganianu potasu. Następnie pociąć na części, wyciąć sekcje z pokruszonym węglem drzewnym. Sadzenie szczawiu, a raczej otrzymanych produktów, odbywa się w osobnych pojemnikach, które należy oznaczyć w miejscu rozproszonym światłem. Dwa razy w miesiącu, począwszy od drugiego tygodnia sadzenia, należy zasilać przyszłą roślinę; Nawilżanie gleby po wysuszeniu powierzchni gleby.

Lecznicze właściwości oxalis

Oksalis (zdjęcie poniżej) to roślina lecznicza, której właściwości zostały ocenione przez ludową medycynę od czasów starożytnych.

Część naziemną krzewu leczono szkorbutem, leczono ranami i owrzodzeniami, używano jako antidotum na zatrucie rtęcią i arsenem. Wysoka zawartość witaminy C w kwasie pomaga w eliminacji chorób nieżytowych i wzmacnianiu odporności.

Najczęstsze rodzaje parcha (opis i zdjęcia roślin)

Pokój Oxalis (Oxalis) i ogród w warunkach naturalnych występuje w Europie, Australii, Afryce, choć jest miejscem narodzin oksali - Ameryki. Jest to podobna do krzaka roślina z kwaśnej rodziny. Występują tu zarówno gatunki jednoroczne, jak i wieloletnie. Nazwa jego oxalis (oxys w tłumaczeniu "kwaśny") była spowodowana kwaśnym do smaku liści.

Liście wszystkich roślin różnią się kształtem i mają różne kolory: zielony, czerwonawy, brązowy, fioletowy. Kwiaty kwiatostanu są biało-żółte, białe, różowo-żółte, delikatne liliowe, różowo-białe, biało-czerwone.

Zarówno domowe, jak i ogrodowe rodzaje syropu kwaśnego szybko zapuszczają korzenie, dają pędy i kwitną. System korzeniowy rośliny ma również specyficzne różnice - bulwy (małe), kłącza lub cebulki.

Najczęstsze rodzaje łupieżu ze zdjęciami

Oxalis (oxalis acetosella) - do 10 cm wysokości, bezpretensjonalna, wieloletnia kultura z krótkimi pędami i rozgałęzionym cienkim kłączem. Kwaśny ogród rośnie w ogrodach, gajach, lasach - iglastych i liściastych.

Liście są zielone, a kwiaty białe, liliowe z białym lub białym z różowym. Kwitnienie - od połowy maja. Owoce to małe kwadratowe brązowe pudełko z nasionami.

Roślinność w kwasie występuje zwykle w dwóch etapach - od jesieni do wiosny i lata - od czerwca do sierpnia. Liście letnie żyją średnio 3-4 miesięcy, jesienią i wiosną - do 10-11 miesięcy, więc fotosyntezy szczaw roku okrągłe i odnosi się do letnich i zimowych-zielony podgatunków.

Zimowy stan reszty rośliny jest wymuszony, a jeśli w chłodne dni kwas zostanie doprowadzony do pomieszczenia w temperaturze pokojowej, jego wzrost zostanie szybko przywrócony. Istnieje mrozoodporny typ ogrodu kwaśny - Var. Subpurpurascens, który rośnie, tworząc na miejscu ciągły kwiatowy dywan.

Kislitsa Ortigis (Oxalis ortgiesii) - Wysoka kłącze krzaczaste roślin do 35 cm, trójlistkowy liści, w kształcie serca, na długich szypułkach, żółte kwiaty z ciemnymi żółtymi paskami. Uwielbia wilgoć, raczej bezpretensjonalnie w hodowli.

Oxalis deppei - Żarłoczny bylinowy wygląd. Korzenie cebul (można jeść) na zimę muszą być wykopane, na wiosnę są sadzone. Liście czteropalczaste zielone, z brązowymi końcówkami lub fioletowe na łodydze - to charakterystyczna cecha tego gatunku. Kwiatostany baldaszkowaty, kwiaty fioletowo-czerwono-żółty.

Oxalis bowiei - Trzy zielone liście na łodydze. Kwiaty są różowe. Roślina jest ciepłolubna, delikatna, wymagająca światła, jeśli rośnie w ogrodzie przednim, ale nie jest prosta, ale rozproszona.

Silne słońce spowoduje śmierć kwiatów od oparzenia, a brak światła prowadzi do utraty dekoracyjnych liści. Mieszkanie dobrze rośnie z dostatecznym podlewaniem - ziemia musi być zawsze wilgotna.

Kwasowe gruczołowe (Oxalis adenophylla)- dekoracyjne, odporne na zimno, niewymagające składu gleby, doskonałe do uprawy w naszych szerokościach geograficznych. Liście srebrzysto-zielone pierzaste, kwiaty srebrno-liliowo-różowe z jasnoróżowymi żyłkami. Jednym z podgatunków jest Minima. Ma mniejsze liście.

Popiół wulkaniczny (Oxalis vulcanicola) - łodygi mają wysokość do 15 cm, liście są szaro-brązowo-zielone, kwiaty są żółte. Uniwersalny wygląd - rośnie równie dobrze zarówno na ulicy, jak i we wnętrzach.

Na łóżku rośnie gęsty jednolite tkaniny - idealne do tworzenia wzgórza Alpine, garderoba z dużych kamieni, rzeźb ogrodowych. Kwitnie od końca maja i przez całe lato aż do jesieni.

Oxalis inops - kwiat jest wieczny, brodawkowaty, odporny na zimno. Liście są jasnozielone, potrójne, kwitnące z dużymi różowymi kwiatami z białą plamką na płatkach w rdzeniu. Kwitnienie - od początku sierpnia do października. Kocha światło słoneczne, przy dostatecznym oświetleniu, kwitnie lepiej.

Kislitsa gigantyczny (Oxalis gigantea) - rośnie do dwóch metrów. Mistrz wśród kislits. Ten gatunek jest wieloletni, z pędami prostymi i mocnymi, małymi liśćmi w kształcie serca i żółtymi kwiatami. Jest bezpretensjonalny, nadaje się zarówno do ulicy, jak i domu.

Oxalis enneaphylla (Oxalis enneaphylla) - w wysokości rośnie do 10 cm, bylina. Ulotki 9- i 20-klapowane, srebrno-szaro-zielone, kwiaty są biało-liliowe, białe lub różowe. Kwitnienie - od połowy maja do czerwca. Średnica kurtyny - 15 cm.

Jest jeszcze mniejsza forma dziewięciolistkowego roztocza - Minutifolia. Aby uzyskać pełny wzrost i rozwój rośliny, potrzebne jest wystarczające światło, gleba jest kwaśna, bogata w próchnicę, z dobrym drenażem. Na zimę roślina jest wykopana, posadzona na wiosnę.

Shaggy Oxalis (Oxalis lasiandra) - guzek, bezstopniowe kwiaty wieloletnie o wysokości 30 cm, liście zielonkawe, w czerwonych łatach od dołu, kwiaty czerwono-czerwone. Kwitnienie jest obfite, od połowy sierpnia do końca października. Rozwiedziony, w domu i w ogrodzie.

Purple Oxalis (Oxalis purpurea) - wysokość do 13 cm, ma ciemno fioletowo-ciemne liście, kwiaty - różowe lub białe. Rośnie zarówno w ogrodzie, jak iw domu.

Czerwone wiśnie (Oxalis rubra) - może dorastać do 35-40 cm wysokości, długoterminowo. Liście z kosmkami u podstawy, potrójne, zielone. Kwiaty - jaskrawo szkarłatne lub czerwone. Istnieje jego wersja - Pink Dream z delikatnymi różowymi kwiatami.

Oxalis rosea (Oxalis rosea) - wysokość 35-36 cm, liście są ciemnozielone, różowe kwiaty. Ma doskonałe właściwości dekoracyjne. Świetnie wygląda na klombach lub trawnikach, służy do tworzenia kompozycji kwiatowych.

Oxalis versicolor - z cienkimi, wydłużonymi zielonymi liśćmi, z białymi kwiatami, obramowanymi pomarańczowo-czerwonym paskiem. Wielobarwny kwas w ogrodzie rośnie dobrze, ma spektakularne właściwości dekoracyjne.

Oxalis hedysaroides - tylko pokój, bylina, do 26 cm wysokości. Liście są zielono-brązowe z czerwonymi plamami, w odmianie Rubra liście są czerwone. Kwiaty są żółte z brązowymi żyłami w rdzeniu.

Oxalis triangularis - opisując, wystarczy powiedzieć: kwiaty jak motyle. Od razu wiadomo, jaki rodzaj kwasowości jest przedmiotem dyskusji. Ma potrójne lekkie liście na długich cienkich pędach tworzących krzak, jakby utknęła w latających ciemach.

Liście są szaro-fioletowo-liliowe, ciemnofioletowe, zielone. Kwiaty są różowe w postaci dzwonów.

Ogólne zalecenia dotyczące uprawy piżma

Gleba powinna być luźna i zgrubne włókna lecz dostatecznie gęsta, aby utrzymać roślin, o kwasowości pH od 5 do 7. mieszaniny 5 działki oxalis uniwersalny nabywać albo wytwarzać niezależnie z dodatkiem piasku, perlit, skorupy orzecha, węgiel, kora - dla tworzenie niezbędnego napowietrzania i drenażu.

Wzbogacaj również glebę w liście próchnicze i / lub iglaste, wprowadzając ziemię darniową. Podczas podlewania nie dopuszczaj do stałego nadmiaru wilgoci - powoduje fuzariozę i gnilne choroby kłącza. Suszenie gleby jest niedopuszczalne.

Rozmnażanie kwaśnych nasion, bulw lub sadzonek z liściem. Jeśli nasiona, to są wysiewane na wiosnę, gleba nie jest posypana, podlewana umiarkowanie, ale często. Bulwy są sadzone wczesną wiosną w doniczce, posypane 2 cm ziemi, wylewane, pozostawione w chłodnym miejscu.

Sadzonki z liśćmi są pionowo umieszczane w doniczce z wodą, kiedy pojawiają się z niej korzenie - są przeszczepiane do ziemi. Do żywienia nawozów mineralnych potrzebna jest roślina w okresie intensywnej wegetacji - kwiecień-sierpień. Oświetlenie powinno być wystarczające, ale nie jaskrawe. Optymalna temperatura powietrza dla kwasu wynosi 18-25 ° C.

Ktoś już zajął się takim https://www.neoform.su/teplitsy-kremlevskie/lyks/ szklarni? Chcę dostarczyć.

Lubię uprawiać goździki. Kup nasiona tego kwiatu w dobrym sklepie, tutaj :.

I dlaczego kruszarka do ziarna Niva znajduje się na liście? Są lepsze!

wiele błędów biologicznych i geologicznych: na przykład napisano, że glina jest zwykle zakwaszana.

Świetny artykuł, mnóstwo świetnych wskazówek! Jestem teraz w Tajlandii i złamała mi się głowa, czy istnieje jakiś sens.

  • © 2018 Agronomu.com
  • Poufność

Wykorzystanie jakichkolwiek materiałów zamieszczonych na stronie jest dozwolone pod warunkiem, że link do agronomu.com

Portal redakcyjny nie może dzielić się opinią autora i nie jest odpowiedzialny za materiały autorskie, za autentyczność i treść reklam

Jak wyhodować kwiat Oxalis Oxalis: opis, pielęgnacja i zdjęcie

Kislitsa jest klasą wieloletnich rocznych pół-krzewów i ziół grupy kwaśnej. Grupa ma około 900 odmian, rosnących z reguły w Afryce, Ameryce, a tylko kilka znajduje się w Europie.

Oxalis Ojczyzny to gorące kraje, więc dbałość o roślinę powinna być właściwa. Jeśli poprawnie odtworzyć wszystkie sprzyjające warunki, roślina zadowoli się wspaniałym wzrostem i całorocznym kwitnieniem.

Roślina ma kolejne arkusze palchato - lub trzy-sylabiczne, ze złożonym zgięciem i ogonkami. Liście są łapy, w rzadkich przypadkach, szczerzy, złożone i zwisające ze zmianą w fazie dnia, z podrażnieniem lub jasnym światłem.

Kwiatostany regularne, podszyte w piątym rzędzie, płatki żółte, różowe lub białe, liczba pręcików 10. Kislitsa ma trzy opcje kolorów o różnych rozmiarach postów:

  • krótki (mniej niż krótkie pręciki);
  • środek (między prętami krótkimi i długimi);
  • Długi (więcej pręcików).

Kwiat to pudełko, które otwiera się na liściach. Nasiona to kilka kawałków w gnieździe, mają mięsistą skorupę, która otwiera się, odskakuje, przyczynianie się do rozprzestrzeniania nasion. Nawiasem mówiąc, nasiona są rozproszone, rośliny są balistami.

Szczególną cechą rośliny są piękne żyły różowego koloru na płatkach "wybuchających" kwiatostanów, w dojrzałych postaciach wypalających małe czerwone nasiona. Cechą jest również to, że wraz z nadejściem nocy, w pochmurną pogodę, w jasnym świetle, kwiaty się zamykają, a liście są skręcone i upuszczone.

Ruch pod wpływem wymienionych czynników występuje w wyniku zmian ciśnienia wewnętrznego (tzw. Turgor) w komórkach liści i płatków.

Niektóre odmiany mogą być wyokrętować pod drzewami i krzewami, niektóre uprawia się tylko w domach i ogrodach zimowych. Wśród zakwasu są chwasty, raczej trudno jest powstrzymać ich rozwój. Dlatego należy zachować ostrożność przy wyborze.

Kwasy wulgarne. Mała roślina rosnąca w lasach liściastych, tropikalnych, a także iglastych. W naszym regionie jest bardziej znany jako "kwaśny" lub "zając kapusta". Roślina ta charakteryzuje się kilkoma rodzajami kwiatów:

  1. Zamknięte, zapylające się.
  2. Otwarty, zapylany przez owady.

Kleistogamya jest główną rośliną przystosowaną do życia w lasach iglastych, w której występuje niewielka liczba owadów do zapylania. Podczas dojrzewania kwiatostanu nasiona są rozproszone w promieniu do jednego metra. Ponadto nasiona są przenoszone przez mrówki.

Żelazo. Najpopularniejsza roślina ogrodowa, ma długość 7 cm, tworzy małe krzewy o szerokości do 17 cm. Zielone liście składają się z wielu (10-20) owalnych cząstek. Kwiaty duże srebrzyste z różowymi łatami. Odmiana odporna na zimę.

Sycylia. Chwast. Charakteryzuje się pięknymi rudobrązowymi liśćmi i małymi żółtawymi kwiatostanami. Wiele nadziemnych pędów może zatykać zarówno klomby, jak i rabaty, dlatego decydując się na sadzenie tego rodzaju rośliny na wzgórzu, należy uważnie się nią zająć.

Kislitsa jest biedna. Długi krzew, dość mrozoodporny. Od małych guzków tworzy potrójne liście na małych ogonkach, a następnie ciemnoróżowe z białym przeplatanym kwiatostanem. Kwitnie od jesieni, najlepsze miejsce - na słonecznym miejscu.

Kislitsa Valdivian. Roślina z liśćmi na wydłużonych ogonkach (35-40 cm) z żółtymi kwiatami z czerwonawymi plamami. Zwykle sadzone jako roślina krawężnikowa, do sadzenia grupowego na trawnikach i rabatach kwiatowych.

Główne odmiany odmiany oxalis

Islandia Ione Hacker. Charakteryzuje się pięknymi i dużymi, pachnącymi fioletowymi kwiatami z ciemnymi żyłkami. Rozpoczyna kwitnienie od czerwca. Najczęściej Używany do zjeżdżalni alpejskich. Potrzebuje dobrego światła słonecznego i osuszonego obszaru.

Kislitsa nasturtium. Mały krzew o purpurowych liściach i żółtawych kwiatostanach, które na przemian kwitną przez całe lato. Nadaje się do krawężników i wykładzin dywanowych.

Soczysta kwasowość. Od innych gatunków charakteryzuje się obecnością czterech złożonych liści i kwiatostanu różowego odcienia. Krzew ma wielkość 35-40 cm, kwitnie przed początkiem zimy. Roślina ta jest również uprawiana w domu, podobnie jak roślina z ampelem.

Kwiat oxalis. Ładny dekoracyjny krzak. Mieszka z reguły w lasach iglastych. Roślina wieloletnia do 25 cm, odpowiednia do sadzenia na otwartym terenie. Broszury do 6 cm, tylne trójkątne, z płytkim wycięciem na górze i ostrymi częściami z boku.

Scallopidae. Odmiana dość odporna na zimę. W lecie na krzaku pojawiają się fioletowo-różowe kwiaty. Złożone liście mają 6-9 prostych liści z 6-9 prostymi liśćmi.

Kislitsa khedizarium. Zimozielony krzew o małej długości, do 25 cm, ma brązowe pędy i potrójne liście. Pedicel z pachową z kilkoma żółtawymi kwiatami. Nadaje się do uprawy w domu.

Czerwone wiśnie. Stosunkowo duża roślina z pędami do 45 cm Krzew najczęściej sadzi się w skrzynkach. Liście w pobliżu podstawy są wełniste i potrójne. Latem przeważają nad nimi czerwone kwiaty.

Acidicum trójkątny. Ma purpurowe i różowe kwiatostany i liście o purpurowym odcieniu. Niezamarzający krzew jest uprawiany w pojemniku lub warunkach domowych.

Acidic Purple. Roślina wieloletnia do 11 cm, ma ciemne, okrągłe, liściaste liście o szerokości 6 cm, tworząc rozety z 7 liści. Kwiaty są białe lub różowe. Wylądował zarówno w domu, jak i na otwartej przestrzeni.

Kislitsa Depp nie ma łodyg, jest to roślina wieloletnia. Urodził się w Meksyku. Ma skromne malinowo-różowe kwiaty, ale okres jego kwitnienia jest dość długi: zaczyna się wiosną, a kończy późną jesienią. Światło potrzebuje dużo, ale należy unikać bezpośredniego nasłonecznienia.

Nadmierne podlewanie nie jest wymagane, ale konieczne jest monitorowanie, aby gleba nie była wysuszona. Natryskiwanie nie jest wymagane. Podczas okresu odpoczynku podlewanie w ogóle się zatrzymuje. Zwykle okres ten wynosi od jednego do jednego i pół miesiąca zimy.

W zimie doniczka z rośliną trafia do chłodnego, suchego miejsca. W tej samej temperaturze powinna wynosić 12-140 ° C. Latem można zabrać roślinę na świeże powietrze.

Na kłączu zakwasu Depp powstają małe bulwy, które są wykorzystywane do rozmnażania. Roślina ta może również rozmnażać się przez żarówki potomne.

Niektóre formy nie wymagają szczególnej troski. Można je sadzić w otwartym terenie pod krzakami i drzewami, podczas gdy inne uprawia się tylko w szklarniach lub pomieszczeniach mieszkalnych.

Wśród tej rośliny są chwasty, zatrzymaj reprodukcję, która jest bardzo trudna. Bądź więc ostrożny przy zakupie. Często są uprawiane jako rośliny doniczkowe, chociaż krzewy są bardzo krótkotrwałe.

Właściwa pielęgnacja oxalis roślin może zapewnić kilka czynników:

  • Temperatura. Latem i wiosną roślina preferuje temperaturę 21-24 ° C. W zimie jest w spoczynku, krzew jest utrzymywany z odmianą w 11-19C. W przypadku odmiany Oortgis zimą wymagana jest temperatura 15-17C.
  • Oświetlenie. Ta roślina preferuje jasne rozproszone oświetlenie. Najlepiej nadaje się do instalacji na parapecie od strony wschodniej. Po zainstalowaniu na parapetach od strony południowej konieczne jest odcień lub rozproszenie rozproszonego światła za pomocą półprzezroczystego materiału.
  • Wilgotność powietrza. Krzew lubi okresowe opryskiwanie, szczególnie latem i wiosną. Przez resztę czasu opryskiwanie nie jest wymagane.
  • Podlewanie. Wiosną i latem, przy intensywnym wzroście, wymagane jest obfite podlewanie, ponieważ gleba wysycha. Jesienią obniżam nawadnianie.
  • Nawóz. Od maja do września roślina zasilana jest nawozami mineralnymi. Prikormki produkują w odstępie miesiąca.

Metody rozmnażania oxalis

Oksalis najłatwiej rozmnaża się za pomocą nasion, wysiewa się je od wiosny. W pierwszym roku życia pojawiają się tylko podziemne pędy i rozetki liści, a następny sezon zaczyna tworzyć zasłony z zatok liści, nowe rozetki zaczną rosnąć z nadziemnych pędów.

Również mogą być rozmnażane przez guzki. Sadzono je pod koniec lutego na 7-9 kawałków w jednym pojemniku, posypując wierzchnią warstwę gleby w 1 centymetr. Skład substancji: darni, liści i piasku, w stosunku 2: 1: 1. Przed pojawieniem się systemu korzeniowego, po zasadzeniu, krzew trzyma się w chłodnym miejscu o temperaturze 4-9 ° C, podlewając niewielką ilością wody. Od połowy wiosny temperatura wzrasta.

W klombach guzka można przeszczep w dowolnym momencie. Na przykład można sadzić w środku jesieni i zdobyć krzew z bujną zielenią na Nowy Rok. Przeszczep kilka sztuk w 8 cm pojemniku, w substancji piasku, ziemi i kompostu w stosunku 1: 1: 2. Przed pojawieniem się systemu korzeniowego, zbiorniki są umieszczane w miejscu o temperaturze 4-9 ° C, a gdy zaczyna się wzrost, są przenoszone na ciepło.

Określając czas kwitnienia, należy wziąć pod uwagę, że cały cykl rozwoju od chwili zasadzenia guzków może trwać około 45 dni. Tak więc, roślina po przeszczepie wiosną rozkwitnie do końca jesieni.

Niektóre odmiany mogą się reprodukować jako guzki, i sadzonki, oni, we właściwej temperaturze 24 ° C, zaczynają korzenie w piasku po 19-22 dniach. W takim przypadku konieczne jest zapewnienie zacienienia przed bezpośrednim promieniowaniem słonecznym.

Podczas uprawy tej rośliny występują pewne szczególne cechy. Odmiany, w których część powietrzna nie umiera w zimie, jest instalowane w umiarkowanie zimnym i jasno oświetlonym pomieszczeniu (15-17C) i niezbyt silnie podlewane po dwóch dniach, po wysuszeniu górnej warstwy ziemi, niewielką ilością wody.

Odmiany, w których część powietrzna umiera w zimie, na kilka miesięcy przed zimowym odpoczynkiem zmniejszają podlewanie. W ziemi są tylko bryły, które można przechowywać w chłodnym i jasno oświetlonym miejscu (11-13C). W tym okresie nie jest wymagana specjalna opieka.

Gleba musi być utrzymywana w umiarkowanie wilgotnej postaci, ale bez wysychania ziemskiej śpiączki. Po pojawieniu się pierwszych pędów krzew powoli przenieść do ciepłego miejsca. Kwitnienie następuje około miesiąc później.

Kislitsa to dość elegancki krzak z pięknym kwitnieniem. Zakład nadaje się do zejścia z pokładu w oświetlonych chłodnych pomieszczeniach. W tym przypadku kwas jest ważny z innych roślin w pomieszczeniach: guzki można sadzić w dowolnym momencie i obliczyć kwitnienie w określonym terminie.

Dodaj komentarz

+ 46 = 47