Nazwa kategorii

Jak wybrać kondensator do silnika trójfazowego

Jak obliczyć kondensator rozruchowy do podłączenia silnika trójfazowego do sieci jednofazowej

Zdarza się tak: istnieje dobra mała maszyna, wiercąca lub obracająca, o mocy 380 woltów. Może być zainstalowany w warsztacie domowym lub w daczy. Tak, to jest problem, w tych pokojach są tylko zwykłe punkty sprzedaży.

W przypadkach, w których konieczne jest podłączenie trójfazowego silnika elektrycznego, a dostępne jest tylko jednofazowe źródło napięcia, możliwe jest opuszczenie pozycji poprzez podawanie jednego z uzwojeń przez element zmieniający fazę - kondensator rozruchowy. Możesz więc zastąpić trzecią, przesuniętą o 120 stopni fazę napięcia.

W idealnym przypadku przyspieszenie silnika wymaga dużej wartości pojemności, a po osiągnięciu nominalnej prędkości kątowej - kolejnej, mniejszej. Aby to osiągnąć, używany jest obwód, który pozwala wyłączyć nadmiarową wydajność zarówno w trybie ręcznym, jak i automatycznym, pozostawiając tylko jego wartość roboczą.

W przypadku, gdy uzwojenia są połączone gwiazdą, pojemność robocza kondensatora roboczego jest określona wzorem:

W przypadku połączenia trójkąta relacja jest inna:

Jednak podłączenie uzwojeń silnika za pomocą trójkąta jest niepożądane, ponieważ w tym przypadku napięcie AC powinno wynosić 380 woltów na każdym z nich, aw sieci domowej - tylko 220.

Aby uprościć obliczanie pojemności kondensatora, można użyć wzoru, zgodnie z którym

P - moc, wat;

Сп - pojemność kondensatora rozruchowego, mF;

Cn to pojemność kondensatora rozruchowego, mF.

Pojemność wyjściowego kondensatora powinna zatem wynosić półtora do dwu i półkrotnej pojemności roboczej.

Napięcie w standardowym AC wynosi 220 woltów. Powstaje pytanie, jak określić wartość prądu pojawiającą się w powyższym wzorze.

To łatwe. Moc znamionowa silnika jest znana, jest wskazana na tabliczce przymocowanej do jego ciała i służy jako rodzaj paszportu.

Jestem aktualną wartością, Ampere;

U - napięcie (220 woltów);

Prawidłowo po obliczeniu i pobraniu początkowego skraplacza dla silnika elektrycznego możliwe jest podłączenie praktycznie wszystkich typów trójfazowych silników elektrycznych do sieci jednofazowej. Niektóre z nich będą działać lepiej, tzn. Ich cechy będą bliższe paszportowi, gdy będą regularnie włączane (na przykład seria AOL, UAD, APN). Seria MA, która charakteryzuje się zastosowaniem w konstrukcji podwójnego wirnika klatkowego, pokaże najgorsze wyniki.

Wybierając początek kondensatora, należy wziąć pod uwagę fakt, że w momencie startu będą obecne wartości wielokrotnie przekraczające wartość nominalną. Dlatego należy pamiętać, że przekrój przewodów zasilających silnik musi być wybrany z pewnym marginesem.

Teraz, jaki rodzaj kondensatora można zastosować do podłączenia silnika trójfazowego do sieci jednofazowej. Można stosować zbiorniki elektrolityczne, ale obecność diod prostowniczych w obwodzie komplikuje to i zmniejsza ogólną niezawodność całego układu. Henry Ford słusznie twierdził, że im mniej szczegółów, tym mniejsze prawdopodobieństwo pęknięcia.

Łatwiejsze i bardziej niezawodne jest instalowanie kondensatora papierowego z kondensatorem rozruchowym. Napięcie wskazane na jego obudowie musi przekraczać 220 woltów.

Jak wybrać kondensator do uruchomienia silnika?

Jeśli istnieje potrzeba podłączenia asynchronicznego trójfazowego silnika elektrycznego do sieci domowej, można napotkać problem - wydaje się to niemożliwe. Ale jeśli znasz podstawy elektrotechniki, możesz podłączyć kondensator, aby uruchomić silnik w sieci jednofazowej. Istnieją jednak również opcje przyłączeniowe bez kondensatora, należy je również uwzględnić przy projektowaniu instalacji z silnikiem elektrycznym.

Proste sposoby podłączenia silnika elektrycznego

Najprostszym sposobem jest połączenie silnika z przetwornicą częstotliwości. Istnieją modele tych urządzeń, które przekształcają napięcie jednofazowe w napięcie trójfazowe. Zaleta tej metody jest oczywista - nie ma strat mocy w silniku elektrycznym. Ale koszt takiej przetwornicy częstotliwości jest dość wysoki - najtańszy egzemplarz kosztuje 5-7 tysięcy rubli.

Istnieje inny sposób, który jest stosowany rzadziej, - zastosowanie trójfazowego uzwojenia asynchronicznego do konwersji napięcia. W takim przypadku cała konstrukcja będzie znacznie większa i bardziej masywna. Dlatego łatwiej będzie obliczyć, które kondensatory są potrzebne do uruchomienia silnika elektrycznego i zainstalować je, podłączając je zgodnie ze schematem. Najważniejsze, żeby nie stracić mocy, ponieważ mechanizm będzie działał znacznie gorzej.

Cechy obwodu z kondensatorami

Uzwojenia wszystkich trójfazowych silników elektrycznych można łączyć na dwa sposoby:

  1. "Star9raquo; - w ten sposób końce wszystkich zwojów są połączone w jednym punkcie. Początek uzwojeń jest połączony z siecią zasilającą.
  2. "Triangle9raquo; - początek uzwojenia jest połączony z końcem sąsiedniego. W rezultacie okazuje się, że punkty połączenia dwóch uzwojeń są podłączone do sieci zasilającej.

Wybór obwodu zależy od napięcia zasilającego silnik. Zazwyczaj po podłączeniu do sieci AC 380 V, uzwojenia są połączone z "gwiazdką 9raquo ;, a podczas pracy przy napięciu 220 V są połączone z" trójkątem9raquo;

Na powyższym rysunku:

a) Schemat połączenia gwiazd;

b) schemat połączeń "trójkąt".

Ponieważ jedno sieci jednofazowe wyraźnie nie mają jednego przewodu zasilającego, należy to zrobić sztucznie. Do tego wykorzystywane są kondensatory, które przesuwają fazę o 120 stopni. Są to kondensatory robocze, które nie wystarczają do rozruchu silników elektrycznych o mocy ponad 1500 watów. Aby uruchomić potężne silniki, konieczne będzie dodatkowo dodanie innej pojemności, która ułatwi pracę podczas startu.

Aby dowiedzieć się, jakie kondensatory są potrzebne do uruchomienia silnika podczas pracy w sieci 220 V, należy zastosować następujące formuły:

  1. Po połączeniu pod "star9raquo; C (praca) = (2800 * I1) / U (sieć).
  2. Po podłączeniu do "trójkąta" C (praca) = (4800 * I1) / U (sieć).

Aktualny I1 można zmierzyć niezależnie za pomocą kleszczy. Ale możesz użyć tej formuły: I1 = P / (1,73 · U (netto) · cosφ · η).

Wartość mocy P, napięcie zasilania, współczynnik mocy cosφ, sprawność η można znaleźć na znaczniku, który jest nitowany na obudowie silnika.

Uproszczona wersja obliczeń roboczego kondensatora

Jeśli wszystkie te formuły wydają ci się nieco skomplikowane, możesz użyć ich uproszczonej wersji: C (praca) = 66 * P (dvig).

A jeśli uprościmy obliczenia do maksimum, to na każde 100 watów mocy silnik elektryczny wymaga pojemności około 7 μF. Innymi słowy, jeśli masz silnik 0,75 kW, potrzebujesz kondensatora roboczego o pojemności co najmniej 52,5 μF. Po wybraniu dokonać pomiaru prądu, gdy silnik pracuje - jego wartość nie powinna przekraczać dopuszczalnych wartości.

W przypadku, gdy silnik jest poddawany dużym obciążeniom lub jego moc jest większa niż 1500 W, nie można uniknąć tylko jednego przesunięcia fazowego. Konieczne będzie poznanie innych kondensatorów wymaganych do uruchomienia silnika elektrycznego o mocy 2,2 kW i większej. Rozruch jest połączony równolegle z robotnikiem, ale tylko gdy jest on wyłączony z łańcucha, gdy osiąga prędkość obrotową na biegu jałowym.

Kondensatory rozruchowe muszą być wyłączone - w przeciwnym razie nastąpi skos fazowy i przegrzanie silnika. Początkowy kondensator powinien być 2,5-3 razy więcej pojemności kondensatora. Jeśli obliczyliście, że do normalnego działania silnika wymagana jest pojemność 80 μF, to należy podłączyć kolejny bank kondensatora 240 μF, aby rozpocząć. W sprzedaży trudno jest znaleźć kondensatory o takiej pojemności, więc musisz wykonać połączenie:

  1. Kiedy równoległa pojemność jest złożona, napięcie robocze pozostaje takie samo jak wskazano na elemencie.
  2. Przy połączeniu szeregowym, napięcia są dodawane, a całkowita pojemność jest C (ogółem) = (C1 * C2 * .. * CX) / (C1 + C2 + .. + CX).

Pożądane jest instalowanie kondensatorów rozruchowych na silnikach elektrycznych, których moc jest większa niż 1 kW. Lepiej jest nieco zmniejszyć współczynnik mocy, aby zwiększyć stopień niezawodności.

Jakiego typu kondensatorów używasz?

Teraz już wiesz, jak wybrać kondensatory do uruchomienia silnika podczas pracy w sieci AC 220 V. Po zliczeniu pojemności możesz przejść do wyboru określonego typu elementu. Zaleca się używanie tego samego rodzaju elementów co praca i uruchomienie. Nieźle pokażą się kondensatory papierowe, ich oznaczenia to: IBGP, MPGO, MBGO, KBP. Możesz także użyć obcych elementów, które są zainstalowane w zasilaczach komputerów.

Napięcie robocze i pojemność są zawsze wskazywane na każdym kondensatorze. Jedną z wad elementów papierowych jest to, że mają one duże wymiary, więc do napędzania mocnego silnika wymagana jest duża bateria elementów. Korzystanie z zagranicznych kondensatorów jest znacznie lepsze, ponieważ są one mniejsze i mają większą pojemność.

Zastosowanie kondensatorów elektrolitycznych

Możliwe jest użycie nawet kondensatorów elektrolitycznych, ale mają one pewną cechę - powinny pracować na prądzie stałym. Dlatego, aby zainstalować je w projekcie, będziesz musiał użyć diod półprzewodnikowych. Bez nich kondensatory elektrolityczne nie są pożądane - mają właściwość wybuchu.

Ale nawet jeśli zainstalujesz diody i rezystory, nie będzie to gwarantowało całkowitego bezpieczeństwa. Jeśli półprzewodnik ulegnie zerwaniu, kondensatory otrzymają prąd przemienny, co spowoduje eksplozję. Nowoczesna podstawa elementów pozwala na stosowanie wysokiej jakości produktów, na przykład kondensatorów polipropylenowych do pracy w trybie AC z oznaczeniem SVB.

Na przykład oznaczenie elementów SVB60 wskazuje, że kondensator ma konstrukcję w cylindrycznym korpusie. Ale SVB61 ma prostokątny korpus. Elementy te działają pod napięciem 400. 450 V. Dzięki temu można je bez problemu stosować w projektowaniu dowolnych urządzeń, w których asynchroniczny trójfazowy silnik elektryczny musi być podłączony do sieci domowej.

Konieczne jest rozważenie jednego ważnego parametru kondensatorów - napięcia roboczego. Jeżeli kondensatory są używane do uruchomienia silnika z bardzo dużym marginesem napięcia, doprowadzi to do zwiększenia wymiarów konstrukcji. Ale jeśli użyjesz elementów zaprojektowanych do pracy przy niższym napięciu (na przykład 160 V), to spowoduje to szybką awarię. Aby kondensatory działały prawidłowo, konieczne jest, aby ich napięcie robocze było około 1,15 razy większe niż w sieci.

I musisz wziąć pod uwagę jedną cechę - jeśli używasz kondensatorów papierowych, to podczas pracy w obwodach AC ich napięcie powinno zostać zmniejszone 2 razy. Innymi słowy, jeżeli ciało wskazuje, że element jest przystosowany do 300 V, to ta charakterystyka ma znaczenie dla prądu stałego. Taki element może być stosowany w obwodzie prądu przemiennego o napięciu nieprzekraczającym 150 V. Dlatego lepiej jest zbierać baterie z kondensatorów papierowych, których całkowite napięcie wynosi około 600 V.

Podłączenie silnika elektrycznego: praktyczny przykład

Załóżmy, że masz silnik elektryczny typu asynchronicznego, zaprojektowany do połączenia z siecią prądu przemiennego z trzema fazami. Moc - 0,4 kW, typ silnika - AOL 22-4. Główne cechy połączenia:

  1. Moc - 0,4 kW.
  2. Napięcie zasilania wynosi 220 V.
  3. Prąd podczas pracy z sieci trójfazowej wynosi 1,9 A.
  4. Połączenie uzwojeń silnika odbywa się zgodnie ze schematem "star9raquo;.

Teraz należy obliczyć kondensatory, aby uruchomić silnik. Moc silnika jest stosunkowo niewielka, dlatego aby użyć go w sieci domowej, konieczne jest wybranie tylko działającego kondensatora, w razie potrzeby rozruchu nie. Korzystając z formuły, obliczyć pojemność kondensatora: C (praca) = 66 * P (dvig) = 66 * 0,4 = 26,4 uF.

Możesz użyć bardziej złożonych formuł, wartość pojemności nieznacznie się od tego różni. Ale jeśli nie ma kondensatora odpowiedniego dla pojemności, kilka elementów musi być połączonych. Przy równoległym połączeniu pojemniki są składane.

Teraz jesteś świadomy, które kondensatory do uruchomienia silnika elektrycznego są najlepiej wykorzystane. Ale moc spadnie o około 20-30%. Jeśli prosty mechanizm zostanie uruchomiony, nie będzie odczuwalny. Prędkość wirnika pozostanie w przybliżeniu taka sama, jak wskazano w paszporcie. Należy zauważyć, że jeśli silnik jest przeznaczony do pracy z sieci 220 i 380 V, to jest on włączony do sieci domowej tylko pod warunkiem, że uzwojenia są połączone w trójkąt. Uważnie przestudiuj znacznik, jeśli ma on tylko oznaczenie schematu "star9raquo", wtedy aby pracować w sieci jednofazowej, konieczne będzie wprowadzenie zmian w projekcie silnika elektrycznego.

Podłączenie silnika trójfazowego do sieci jednofazowej

Asynchroniczne silniki trójfazowe, a mianowicie ze względu na ich szeroki rozkład, często muszą być stosowane, składają się ze stacjonarnego stojana i ruchomego wirnika. W szczelinach stojana o kątowej odległości 120 stopni elektrycznych układane są przewodniki uzwojeń, których początek i końce (C1, C2, C3, C4, C5 i C6) są połączone ze skrzynką przyłączeniową. Uzwojenia mogą być połączone w "gwiazdowy" schemat (końce uzwojeń są ze sobą połączone, dostarczane jest napięcie zasilające) lub "trójkąt" (końce jednego uzwojenia są połączone z początkiem drugiego).

Podłączenie silnika trójfazowego w trójkącie

Trójfazowa skrzynka przyłączeniowa z pozycją zworki dla połączenia w trójkącie

W skrzynce połączeniowej styki są zwykle przesunięte - przeciwnie do C1 nie C4, ale C6, naprzeciwko C2 - C4.

Położenie styków w skrzynce przyłączeniowej silnika trójfazowego

Połączenie trójfazowego silnika gwiazdowego

Trójfazowa skrzynka przyłączeniowa z pozycją zworki dla połączenia w gwiazdę

Gdy silnik trójfazowy jest podłączony do sieci trójfazowej, prąd zaczyna przepływać przez jego uzwojenia w różnym czasie, tworząc rotujące pole magnetyczne, które oddziałuje z wirnikiem, powodując jego obrót. Gdy silnik jest włączony w sieci jednofazowej, moment obrotowy, który może przesuwać wirnik, nie jest tworzony.

Wśród różnych sposobów łączenia silników trójfazowych z siecią jednofazową najprostsze jest połączenie trzeciego styku przez kondensator z przesunięciem fazowym.

Podłączenie silnika trójfazowego do sieci jednofazowej

Częstotliwość obrotu silnika trójfazowego działającego w sieci jednofazowej pozostaje prawie taka sama, jak w przypadku połączenia z siecią trójfazową. Niestety nie można tego powiedzieć o mocy, której straty osiągają znaczące wartości. Dokładne wartości strat mocy zależą od schematu elektrycznego, warunków pracy silnika, pojemności kondensatora zmieniającego fazę. W przybliżeniu silnik trójfazowy w sieci jednofazowej traci około 30-50% swojej mocy.

Nie wszystkie silniki trójfazowe są w stanie dobrze pracować w sieciach jednofazowych, ale większość z nich radzi sobie z tym zadaniem dość zadowalająco - z wyjątkiem utraty mocy. Zasadniczo silniki asynchroniczne ze zwartym wirnikiem (A, AO2, AOL, APN itp.) Są używane do pracy w sieciach jednofazowych.

silniki asynchroniczne trójfazowe są przeznaczone dla dwóch napięciu znamionowym 220/127, 380/220 - itd Najczęstszymi silniki elektryczne z uzwojeniami napięcia roboczego 380 / 220V (380V - dla „gwiazd”, 220 - dla „trójkąt) dużo stresu.” Gwiazda „Less - do”. Trójkąta „w paszporcie i na silnikach płytowych oprócz innych parametrów podano operacyjnych uzwojenia napięcia schemat ich połączenia oraz możliwość zmian.

Płyty trójfazowych silników elektrycznych

Oznaczenie na tabliczce A mówi, że uzwojenia silnika mogą być połączone jako "trójkąt" (dla 220 V) i "gwiazda" (przy 380 V). Przy przełączaniu silnika trójfazowego na sieć jednofazową, pożądane jest stosowanie schematu "trójkątnego", ponieważ w tym przypadku silnik traci mniej mocy niż w przypadku połączenia z "gwiazdą".

Tabliczka znamionowa B informuje, że uzwojenia silnika są połączone w „gwiazda”, a w skrzynce połączeniowej nie okazją, aby przełączyć je na „trójkąt” (istnieją tylko trzy piny). W tym przypadku nie ma, albo pogodzić się z wielką stratą mocy, podłączyć silnik w „gwiazdę”, lub, wnikając uzwojenia silnika, spróbuj wyciągnąć końców brakuje, aby połączyć uzwojenia w „trójkącie”.

Początki i zakończenia uzwojeń (różne opcje)

Najprostszym przypadkiem jest, gdy w istniejącym silniku 380 V / 220 V uzwojenia są już połączone zgodnie ze schematem "trójkąt". W takim przypadku wystarczy podłączyć przewody prądowe i kondensatory robocze i rozruchowe do zacisków silnika zgodnie ze schematem połączeń.

Jeśli w uzwojeniach silnika jest połączona "gwiazda" i istnieje możliwość zmiany jej na "trójkąt", to również i ta sprawa nie może być przypisana skomplikowanym. Trzeba tylko zmienić schemat połączeń uzwojeń na "trójkąt", używając do tego zworki.

Określenie początków i końców zwojów. Sytuacja jest bardziej skomplikowana, jeśli 6 przewodów jest wyświetlanych w skrzynce połączeniowej bez wskazania ich przynależności do określonego uzwojenia oraz oznaczenia początku i końca. W tym przypadku sprowadza się do rozwiązania dwóch zadań (Ale zanim to zrobisz, musisz spróbować znaleźć jakąkolwiek dokumentację w Internecie dla silnika elektrycznego.) Może opisać, do czego odnoszą się przewody o różnych kolorach.):

  • Zidentyfikować pary drutów związanych z jednym uzwojeniem;
  • znajdowanie początku i końca uzwojeń.

Pierwsze zadanie rozwiązuje się "dzwoniąc" wszystkimi drutami za pomocą testera (pomiar rezystancji). Jeśli urządzenie nie działa, można go rozwiązać za pomocą latarki z latarki i akumulatorów, łącząc istniejące przewody z obwodem w szeregu z żarówką. Jeśli ta ostatnia zaświeci, to dwa sprawdzone końce odnoszą się do jednego uzwojenia. W ten sposób określa się trzy pary drutów (A, B i C na poniższym rysunku) odnoszące się do trzech uzwojeń.

Wyznaczanie par przewodów odnoszących się do jednego uzwojenia

Drugie zadanie (określenie początku i końca uzwojenia) jest nieco bardziej skomplikowane i wymaga obecności baterii i woltomierza ze strzałką. Cyfrowy nie jest dobry z powodu bezwładności. Procedurę określania końców i początku uzwojenia pokazano na Schematach 1 i 2.

Znajdowanie początku i końca uzwojeń

Do końców jednego uzwojenia (na przykład A) bateria jest podłączona do końców drugiej (na przykład B) - woltomierz strzałki. Teraz, jeśli przełamiesz styk drutu A z baterią igła woltomierza będzie obracać się w jednym lub drugim kierunku. Następnie należy podłączyć woltomierz do uzwojenia C i wykonaj tę samą operację, gdy styki baterii są zepsute. W razie potrzeby zmień biegunowość uzwojenia C (zamieniając końce C1 i C2), należy upewnić się, że wskaźnik woltomierza porusza się w tym samym kierunku, co w przypadku uzwojenia W. Uzwojenie sprawdza się również w ten sam sposób A - z baterią podłączoną do uzwojenia C lub B.

W wyniku wszystkich manipulacji należy uzyskać następujące informacje: jeśli styki baterii zostaną zerwane z którymkolwiek z uzwojeń na dwóch pozostałych, powinien pojawić się potencjał elektryczny o tej samej biegunowości (wskazówka urządzenia odchyla się w jedną stronę). Pozostaje teraz oznaczyć zaciski jednej wiązce jako początek (A1, B1, C1), a wnioski z innym - końce (A2, B2, C2) i połączyć je na odpowiednim torze - jest „trójkąt” lub „gwiazda” (jeśli napięcie silnika 220 / 127V ).

Wydobywanie brakujących końców. Być może najtrudniejszy przypadek - gdy silnik posiada uzwojenie podłączenie „gwiazda” i nie ma możliwości, aby przełączyć go na „trójkąt” (skrzynka przyłączeniowa wyświetlane tylko trzy przewody - start uzwojenia C1, C2, C3) (patrz rysunek poniżej). . W takim przypadku, aby podłączyć silnik w schemacie "trójkąt", konieczne jest usunięcie brakujących końców zwojów C4, C5, C6 do skrzynki.

Płyta zdemontowanego silnika elektrycznego

W tym celu należy zapewnić dostęp do uzwojenia silnika poprzez zdjęcie pokrywy i ewentualnie zdjęcie wirnika. Znajdź i uwolnij od izolacji miejsce przyczepności. Oddziel końcówki i przylutuj do nich elastyczne, izolowane przewody. Wszystkie połączenia są dobrze izolowane, druty są zamocowane silnym gwintem do uzwojenia, a końce są wyprowadzane na płytkę zaciskową silnika. Określ przynależność końców do początków uzwojenia i podłącz je zgodnie ze schematem "trójkąt", łącząc początki jednego uzwojenia z końcami pozostałych (od C1 do C6, od C2 do C4, od C3 do C5). Praca nad usunięciem brakujących końców wymaga pewnych umiejętności. Uzwojenia silnika mogą zawierać nie jedno, ale kilka zrostów, aby zrozumieć, co nie jest takie łatwe. Dlatego, jeśli nie ma odpowiednich kwalifikacji, nie może być nic innego, jak podłączyć silnik trójfazowy w schemacie "gwiazda", zrezygnowany do znacznej utraty mocy.

Wyjście przewodów do skrzynki zaciskowej

Podłączanie przewodów do listwy zaciskowej

Schematy podłączenia silnika trójfazowego do sieci jednofazowej

Podłączenie silnika trójfazowego do sieci jednofazowej w trójkącie

Podłączenie silnika trójfazowego do sieci jednofazowej w trójkącie

Przepisy dotyczące uruchamiania. Rozruch silnika trójfazowego bez obciążenia można również przeprowadzić z czynnego skraplacza (więcej poniżej), ale jeśli silnik elektryczny ma jakieś obciążenie, albo się nie uruchomi, albo bardzo szybko osiągnie rozpęd. Następnie wymagany jest dodatkowy kondensator rozruchowy Cn do szybkiego rozruchu (obliczanie pojemności kondensatora jest opisane poniżej). Kondensatory rozruchowe są włączane tylko na czas uruchomienia silnika (2-3 sekundy, aż obroty osiągną około 70% znamionowych), następnie kondensator rozruchowy musi zostać odłączony i rozładowany.

Podłączenie trójfazowego silnika elektrycznego do sieci jednofazowej zgodnie ze schematem "trójkąt" z kondensatorem rozruchowym Cn

Wygodnie jest uruchomić silnik trójfazowy za pomocą specjalnego przełącznika, którego jedna para styków zamyka się po naciśnięciu przycisku. Po zwolnieniu niektóre kontakty są otwarte, a inne pozostają włączone do momentu naciśnięcia przycisku "stop".

Reverse. Kierunek obrotu silnika zależy od tego, z którym stykiem ("fazą") połączone jest uzwojenie trzeciej fazy.

Rewers silnika trójfazowego

Kierunek obrotów może być kontrolowany przez połączenie tego ostatniego, za pośrednictwem kondensatora, z dwupozycyjnym przełącznikiem dwupozycyjnym połączonym przez jego dwa styki z pierwszym i drugim zwojami. W zależności od położenia przełącznika, silnik obraca się w jednym lub drugim kierunku.

Poniższy rysunek przedstawia obwód z kondensatorem rozruchowym i roboczym oraz przycisk rewersyjny, który umożliwia wygodne sterowanie silnikiem trójfazowym.

Schemat podłączenia silnika trójfazowego do sieci jednofazowej z odwróceniem i przyciskiem do podłączenia kondensatora rozruchowego

Połączenie zgodnie ze schematem "gwiazda". Podobny schemat podłączenia silnika trójfazowego do sieci o napięciu 220V jest stosowany w silnikach elektrycznych, w których zwoje są oceniane na 220 / 127V.

Podłączenie silnika trójfazowego do sieci jednofazowej zgodnie ze schematem gwiaździstym

Kondensatory. Wymagana pojemność kondensatorów roboczych do pracy silnika trójfazowego w sieci jednofazowej zależy od schematu połączenia uzwojeń silnika i innych parametrów. Aby połączyć moc "gwiazdy" oblicza się za pomocą wzoru:

W przypadku połączenia "trójkąt":

Gdzie Cp jest pojemnością kondensatora roboczego w μF, I jest prądem w A, a U jest napięciem sieciowym w V. Prąd jest obliczany według wzoru:

Gdzie - - moc silnika elektrycznego kW; n - sprawność silnika; cosf jest współczynnikiem mocy, 1,73 jest współczynnikiem charakteryzującym związek między prądami liniowymi i fazowymi. Wydajność i współczynnik mocy są podane w paszporcie i na tabliczce znamionowej silnika. Zwykle ich wartość mieści się w zakresie 0,8-0,9.

W praktyce wartość pojemności kondensatora roboczego połączonego przez "trójkąt" można obliczyć z uproszczonej formuły C = 70 • PN, gdzie Pn jest mocą znamionową silnika w kW. Zgodnie z tym wzorem na każde 100 watów mocy silnika potrzeba około 7 μF kondensatora roboczego.

Poprawność doboru pojemności kondensatora jest sprawdzana przez wyniki działania silnika. Jeśli jego wartość jest większa niż wymagana w tych warunkach pracy, silnik przegrzeje się. Jeśli pojemność jest mniejsza niż wymagana, moc wyjściowa silnika będzie zbyt mała. Sensownie jest wybrać kondensator dla silnika trójfazowego, zaczynając od małej pojemności i stopniowo zwiększając jego wartość do optimum. Jeśli to możliwe, lepiej jest wybrać pojemność poprzez pomiar prądu w przewodach podłączonych do sieci i do kondensatora roboczego, takiego jak miernik cęgowy. Aktualna wartość powinna być najbliższa. Pomiary powinny być wykonywane w tym samym trybie, w którym silnik będzie pracował.

Przy określaniu zdolności początkowej stosuje się przede wszystkim wymagania dotyczące tworzenia niezbędnego momentu rozruchowego. Nie należy mylić kondensatora rozruchowego z pojemnością kondensatora rozruchowego. Na powyższych wykresach początkowa pojemność jest równa sumie pojemności kondensatorów roboczych (Cp) i rozruchowych (Cn).

Jeżeli warunki silnika rozruch bez obciążenia, zdolność rozruchu jest zwykle traktowana jako pracy, czyli kondensator rozruchowy nie jest potrzebne. W tym przypadku obwód przełączający jest uproszczony i tańszy. Dla takiego uproszczenia i obniżenia ceny głównego obwodu, możliwe jest zorganizowanie możliwość wyłączenia obciążenia, na przykład, pozwalają szybko i łatwo zmienić położenie silnika, aby poluzować napęd pasowy lub napęd pasowy do produkcji rolki ciśnienia, na przykład, tak jak rozłogów sprzęgłowych pas.

Napęd napędu paska klinowego Salute 5

Rozpoczęcie pod obciążeniem wymaga podłączenia dodatkowej pojemności (Cn) na czas rozruchu silnika. Zwiększenie pojemności odłączonej prowadzi do zwiększenia momentu rozruchowego, a przy pewnej określonej wartości moment osiąga wartość maksymalną. Dalszy wzrost pojemności prowadzi do przeciwnego wyniku: początkowy moment obrotowy zaczyna maleć.

Na podstawie warunków rozruchu silnika pod obciążeniem blisko pojemności nominalnej wyrzutni powinna być 2-3 razy dłużej działa, to znaczy, jeżeli pojemność robocza kondensatora 80 uF, wyjściowy kondensator pojemność powinna być 80-160 mikrofarada, który będzie wyrzutni pojemność (kwota pojemność kondensatorów roboczych i rozruchowych) 160-240 mkF. Ale jeśli silnik ma małe obciążenie przy rozruchu, pojemność kondensatora rozruchowego może być mniejsza lub, jak zostało to napisane powyżej, na ogół nie może być.

Kondensatory rozruchowe działają przez krótki czas (tylko kilka sekund w całym okresie przełączania). To pozwala przy uruchamianiu silnika najtańsze zaczynając kondensatory elektrolityczne specjalnie zaprojektowane do tego celu (http://www.platan.ru/cgi-bin/qweryv.pl/0w10609.html).

Należy zauważyć, że silnik podłączony do sieci jednofazowej poprzez kondensator, który działa bez obciążenia, jest zasilany prądem o 20-30% wyższym niż prąd znamionowy przez uzwojenie zasilane przez kondensator. Dlatego też, jeśli silnik jest używany w trybie niedociążenia, pojemność kondensatora roboczego powinna zostać zmniejszona. Ale wtedy, jeśli silnik został uruchomiony bez kondensatora rozruchowego, ten drugi może być wymagany.

Lepiej jest użyć więcej niż jednego dużego kondensatora, ale trochę mniej, częściowo ze względu na możliwość wyboru optymalnej pojemności, poprzez podłączenie dodatkowych lub wyłączenie niepotrzebnych, te ostatnie mogą być używane jako początkowe. Niezbędna ilość mikrofaradów jest uzyskiwana przez równoległe połączenie kilku kondensatorów, wychodząc z faktu, że całkowita pojemność przy połączeniu równoległym jest obliczana według wzoru: Cogółem = C1 + C1 + . + Cn.

Równoległe połączenie kondensatorów

Zazwyczaj jako robotników stosuje się metalizowane kondensatory papierowe lub foliowe (MBGO, MBG4, K75-12, K78-17 MBGP, KGB, MBHCH, BGT, SVB-60). Dopuszczalne napięcie nie może być mniejsze niż 1,5-krotność napięcia sieci.

Dodaj komentarz

26 + = 33